2 april: Berdos F2 “Reijgerboys F3“

Sportief spel en limonade light.

De stormachtige wedstrijd op het terrein van Reijgerboys 5 februari jl. stond bij velen nog vers in het geheugen. Deze keer mochten wij het tegen het F3 team van Reijgerboys opnemen in het zonovergoten Bergen. De eerste helft liep gelijk lekker en schoot Tijn, met een flinke vaart, de bal voorbij de keeper van de tegenstanders. De jongens uit Heerhugowaard, vastbesloten deze keer te winnen, gingen er keihard tegenaan. Berdos kreeg maar liefst drie doelpunten tegen wat de stand op 1-3 bracht. Met een knappe voorzet van Quin, kon Jasja de felbegeerde tweede goal voor de rust maken. Na de limonade, die kennelijk iets te waterig gemengd was, verloor Berdos duidelijk het tempo. Voor de Reijgerboys lagen de kansen toen voor het grijpen. Een paar knappe reddingen van keeper Milan en ballen die op het nippertje het doel miste, konden voorkomen dat wij nog verder achter zouden raken. Halverwege de tweede helft begon de limonade toch te werken en ging Berdos beter spelen. Milan Robles leek vleugels te krijgen. Met zijn broer Noa coachend aan de zijlijn, sprinte hij in volle vaart op het doel af en maakte de gelijkmaker. “Noa geeft mij zelfvertrouwen,“ vertrouwde Milan mij in een intervieuw na de wedstrijd toe. Een leuke wedstrijd dat, tot op het laatste moment, door een vrije trap van de Reijgerboys in het strafschopgebied, nog erg spannend was. Een sportief team uit Heerhugowaard, dat positief aangemoedigd werd door de ouders en begeleiders!

Eindstand: 3-3

Doelpunten: Tijn, Jasja en Milan.

Posted in Berdos F2 | 1 Comment

9 April: SVW “27 F4“ Berdos F2

Met kwaliteit verloren.

Zaterdagochtend 10:00 uur, Berdos F2 speelt tegen de F4 van SVW in Heerhugowaard. Een geweldige lentedag, een compleet uitgeslapen team, enthousiaste ouders. Kortom, alle ingrediënten voor een mooie partij voetbal. En mooi was het! Berdos speelde op zijn best, zij waren deze keer duidelijk de betere ploeg. Onze jongens lieten zien wat voetballen is, combinatiespel, tikkie diep, tikkie breed. Maar dan was er telkens weer die keeper van SVW… Een corner van Milan werd een verrassend doelpunt. IJzersterk ingeschoten door Terry! Koffie op het terras, limonade in de kleedkamer, een voorsprong van 0-1. Na de rust geen wijziging van het spel, Berdos voetbalde weer volgens het boekje. Veel schoten op doel en het was weer diezelfde keeper, die SVW in de wedstrijd hield. Berdos kreeg twee doelpunten tegen wat de eindstand op 1-2 bracht.

Posted in Berdos F2 | Leave a comment

Zaterdag 26 maart: Berdos F2 “ Zeevogels F2

Op gelijke voet.

Na het gelijkspel tegen de Zeevogels vorige week, stond het F2 team van Berdos deze keer klaar, de snelle jongens uit Egmond aan de Hoef, op de Kiefthoek te ontvangen. Op eigen terrein werd weer zeer hard gewerkt. Onze jongens wisten waar ze moesten lopen en via goed positiespel werd de bal herhaaldelijk naar voren gebracht. Na een geweldige corner van Quin, die er in een keer in vloog, was het eerste doelpunt een feit; 1-0. Dat de Zeevogels de winst niet snel uit handen zouden geven, was te verwachten. Voor de rust stond de stand alweer gelijk 1-1. De tweede helft was vergelijkbaar met de eerste helft. Een corner van Jasja bracht de stand op 2-1. Inderdaad weer een corner maar met deze keer als klein verschil, dat een Zeevogel de bal in eigen doel schoot. Misschien is het overbodig alsnog te vermelden dat gelijk daarop de gelijkmaker volgde van de Zeevogels 2-2. Een overwinning van Berdos was terecht geweest maar de Zeevogels voetbalde ook weer heel goed. Een spannende wedstrijd waarbij de emoties, bij met name enkele ouders van de Zeevogels, hoog opliepen. Bij verschillende wedstrijden, tegen uiteraard ook andere tegenstanders, is mij opgevallen dat er vaak afkeurende opmerkingen gemaakt worden naar de scheidsrechter. Of wordt er onredelijk geschreeuwd en zelfs spelers gekleineerd bij slechte prestaties. Dat het plezier in voetbal voorop staat en meer is dan alleen winnen of verliezen willen sommige nog wel eens uit het oog verliezen. Groepsinzet en inspanning zijn even belangrijk als winnen en ook een goede prestatievan de tegenpartij verdient een applaus.

Positieve aanmoediging helpt de jongens zelfvertrouwen te krijgen en is de eerste voorwaarde voor succes!

Posted in Berdos F2 | Leave a comment

Zaterdag 19 maart: Zeevogels F2 “ Berdos F2

Vroeg uit de veren voor een vlot partijtje voetbal.

Jim; moesten wij om 8:oo uur verzamelen bij Berdos, of om 8:15? Hoe dan ook, het complete F2 team van Berdos stond op tijd en strijdvaardig, op het C “ veld van de Zeevogels. Vandaag nam Ronald, de vader van Jasja, de taak van coach, voor zijn rekening. Dat het tempo van het spel hoog lag, was direct duidelijk na de goal van Milan in de eerste minuut van de wedstrijd. Nauwelijks tien minuten later stond de stand alweer op 2 “ 1 voor de Zeevogels. Maar Berdos herstelde zich razendsnel en met een 2 “ 3 voorsprong gingen we de rust in. De rust werd eveneens in een versneld tempo volbracht. Toevallig wordt de koffie in de kantine niet te heet geschonken, zodat ook die snel achterover geslagen kon worden. Op naar de volgende twintig minuten. Nu de beide teams weten wat zij aan elkaar hebben, blijven meerdere, flitsende goals achterwege. Wel weten de Zeevogels nog een derde doelpunt te pakken en is de stand gelijk. Een stand die redelijk correspondeert met de gelijkwaardigheid van de teams. Ofschoon de Zeevogels wel iets beter op elkaar zijn ingespeeld dan onze jongens. Mooi naar elkaar overspelend, bouwen de vlugge vogels hun aanval op en weten elkaar feilloos te vinden. Met onverwachte, keiharde, lange afstandschoten op het doel, een zeer gevreesde tegenstander. Super keeper Milan en verdediger Bouke konden voorkomen dat wij wederom het onderspit moesten delven in Egmond ad Hoef. (13 november 2010 / 4-0) Een spannende wedstrijd, tot de laatste minuten, waarin Jasja en Red het de tegenstanders nog lastig maakte met een paar gevaarlijke aanvallen op doel. De stand bleef uiteindelijk op 3-3.

Doelpunten: Milan, Terry en Red

Posted in Berdos F2 | 1 Comment

Reigerboys F3 “ Berdos F2 5 februari; door weer en wind.

Met totaal 14 F-teams is het niet vreemd dat het Berdos F2 team wederom naar het winderige clubhuis van Reigerboys, “Reigerstaete“ in alle vroegte afreist. F1 verdediger Joep van Eijk, die vrijdagavond nog dacht lekker uit te kunnen slapen de volgende morgen, neemt de plaats in van de door griep gevelde Milan Robles en Bouke. Een mooie steun in de rug om de ballen te stoppen die met behulp van zware windstoten kogelhard richting doel geschoten worden. Na instructies van coach Jim over de posities in het veld, voor en tegenwind, gaat het ons in de eerste helft voor de wind. Door een geweldig schot vanuit de corner van Quin, treft de bal in een keer doel. Deze actie wordt nogmaals door Jasja herhaald en brengt de stand in de eerste helft op 0-2 voor Berdos. Reigerboys, vastbesloten na de rust ook het voordeel van de wind te pakken, slaat direct terug met een tegendoelpunt. Bekende Berdos trainer Jerry, de vader van invaller Joep, laat zijn stem flink horen en zorgt ervoor, met onze verdedigers, dat de deur achterin gesloten blijft voor alle aanvallen van de Heerhugowaardse tegenstanders. Keeper Milan, steeds solide en standvastig in het doel, laat zich niet zo snel van de wijs (wind) brengen door een paar keiharde treffers. Helaas wordt zijn laatste redding vol in zijn gezicht opgevangen. Hiermee voorkomt hij dat de stand gelijk wordt gemaakt maar raakt toch even uit het veld geslagen. Dit weerhoudt hem er niet van het wel vol te houden tot het einde, inclusief de penalty`s als afsluiter. Complimenten voor Milan! Ook voor ons team die, in de laatste oneindige minuten van het te langzaam tikkende horloge van de scheids, Milan de wind uit de zeilen nam. Met een 1-2 overwinning een mooie reden een feestje in de kleedkamer te vieren met een traktatie van Terry ter ere van zijn verjaardag!

Posted in Berdos F2 | 1 Comment

Tussen hemel en aarde

Ongeveer een jaar terug moest ik een lastige maar belangrijke brief uit naam van het loodgietersbedrijf van mijn man en mij schrijven. Ik had met wat hulp mooie juridische termen toegevoegd, de brief een aantal keren nagelezen op spelfouten en probeerde het daarna uit te printen. Het speciale papier met ons bedrijfslogo erop bleef volledig hangen in de printer. Door hard te trekken aan het papier kreeg ik het uiteindelijk verscheurd en met inkt besmeurd uit de printer. Deze handeling herhaalde zich minstens nog drie keer. Vreemd, normaalgesproken had ik nooit problemen met deze printer. Na de zoveelste poging mijn brief uit te printen keek ik op de computer om de tekst nog maar eens controleren. In plaats van geachte heer X, aan wie de brief gericht was, had ik per ongeluk de naam van iemand anders als aanhef gebruikt! Nadat ik de naam gewijzigd had liep mijn printer weer als een zonnetje en kon ik de brief versturen. Lange tijd dacht ik over dit voorval na. Was dit toeval? Ik heb altijd geloofd dat er meer is tussen hemel en aarde maar dat er daadwerkelijk iemand met mij meekijkt om deze, voor mij zeer ernstige, fout te herstellen leek mij iets te ver gaan. Maar laatst gebeurde het weer. Tijdens het afdrukken van mijn facturen liep de printer op een bepaalde factuur helemaal vast. Ik dacht er verder niet bij na maar was in gedachten al aan het bedenken wat voor nieuw type printer ik zou gaan kopen. Tot ik na de tweede verfrommelde vel papier dacht, laat ik die factuur maar eens controleren. En ja, precies bij die klant waar ik mij geen fout kan permitteren had ik een vergissing gemaakt. Was dat weer toeval of heb ik een hele speciale HP all-in-one printer? Ik zou het niet weten, ik heb zachtjes dankjewel gezegd, tegen niemand in het bijzonder. Of toch wel iets heel bijzonders?

Posted in Artikel | 1 Comment

Buitenbeentje

Mijn zoon speelt niet met speelgoed. Hij verzamelt wel graag speeltjes, gooit het deksel van de speelgoedkist dicht en kijkt er niet meer naar om. Ik neem het hem niet kwalijk, ik zie in hem nog een beetje een oermens, jagend op zijn prooi. Voor onze verre voorouders was de enige zorg eten en drinken te bemachtigen en op geschikte leeftijd zorgen voor het nageslacht. Spelen met Playmobiel, Lego of autootjes heeft voor mijn zoon geen functie. Wel stoeit hij graag met zijn vader, om zich voor te bereiden op alle beren die nog op zijn pad komen tijdens de jacht. Helaas voor mijn zoon heeft zijn vader niet altijd zin om te stoeien. Ook gaat hij geen beren tegenkomen en liggen koeien en varkens halfom in de koeling van de supermarkt. En dus verveelt hij zich. Daar komt nog bij dat de oermens vroeger lange afstanden moest afleggen voor zijn maaltijd. Mijn zoon heeft ook flink wat energie en uithoudingsvermogen georven die hij, om zijn zusje en mijn interieur te besparen, wel dagelijks kwijt moet. Gelukkig is er een bal, hoe simpel kan het zijn, om onbeperkt achteraan te rennen met al die andere oermannetjes. Mijn dochter speelt wel graag. Zij verzorgt haar poppen, dekt de tafel voor het bezoek. Een keukentje, een serviesje, alles is in gebruik. Ik ontdek dat mijn haarspeldjes als lepeltjes worden gebruikt en de fisches van het mini vier op en rij spel dienen als suikerklontjes. Als zij naar school gaat vraagt zij mij of ik haar pop af en toe een flesje wil geven. Met haar vriendinnetje speelt mijn dochter het liefst vadertje en moedertje. Opvallend is wel hoe zij hierin met haar tijd meegaat. Tegen haar vriendinnetje hoorde ik haar zeggen; wij waren vader en moeder die gescheiden waren, (kinderen spreken in hun fantasiespel altijd in de verleden tijd) jij was vader en woonde bij tante Gerda. Ik was moeder en had een nieuwe vriend…. Het verbaasde mij, haar vader en moeder zijn helemaal niet gescheiden. Mijn dochter is nog geen zes jaar oud en vertelt mij nu al dat ik later oma wordt. Of zij de vader van haar kinderen trouwt tot de dood hen scheidt is nog maar de vraag. Het oerinstinct schuilt duidelijk nog wel in de genen van mijn kinderen.

Posted in Artikel | 1 Comment

Tijd

Ik voel dat er naar mij gekeken wordt. Iedere beweging van mij wordt geanalyseerd, een geïrriteerde blik van mij, haar kant op, doet haar kop naar beneden hangen, onderdanig. Zij weet dat er een rondje lopen aankomt, stel dat ik haar vergeet. Wandelen zonder haar? Uit voorzorg gaat zij op de mat voor de deur liggen. Ik ben druk, heb zoals altijd te veel op mijn lijstje staan die dag en voor de volgende dag. Soms denk ik er wel eens aan hoe mijn leven zou zijn zonder hond. Uren, dagen aan tijd houd ik over. Tijd over hebben maakt gelukkig las ik in een recent onderzoek. Gelukkiger dan geld. Buiten is het somber en kil, zo’n grauwe dag dat de lichten in huis pas uitgaan wanneer je naar bed gaat. Heb je al naar buiten gekeken, vraag ik haar Haar staart kwispelt blij, heeft geen idee waar ik het over heb. Enkel de toon van mijn stem verraad mijn liefde voor haar. Komop dan, we gaan wel even bij de zee kijken. We moeten het er nu nog van nemen, parkeren zonder op tijd terug zijn bij de parkeermeter, het strand voor onszelf. Het zicht is beperkt en de kou niet minder. Zand, duinen, zee, zij en ik alleen op een eiland. Fanatiek jaagt zij op alle vogels uit haar omgeving, niet wetend waarom. Een instinct uit een ver verleden zet haar hiertoe aan, zonder haar alpha vrouwtje een moment uit het oog te verliezen. Het wandelen geeft een goed gevoel, zonder haar had ik hier niet gelopen. Zonder mijn hond had het niet in mij opgekomen met dit weer naar het strand te gaan. In de verte verschijnt langzaam uit de mist Strandpaviljoen Zuid. Een vergeten strandtent, hoog, robuust op houten palen die na de laatste mooie nazomerdag in oktober zich kranig heeft verzet om in pakketjes afgevoerd te worden. Mijn hond en ik wachten een warm ontvangst door de gastheer en gastvrouw die overwinteren op het strand. Soms uren alleen, een kop soep voor een eenzame wandelaar of topdrukte op een zonnige winterdag. Ik maak een praatje met ze. Ik bewonder hun positieve instelling, uitzicht op zee, het hele jaar door, zeven dagen in de week, zij leven voor het paviljoen. Mijn hond gaat erbij liggen, wacht geduldig tot ik weer opsta en volgt mij trouw naar de auto. Ik ben blij met haar, een aai een hondekoekje, tevreden valt zij in slaap. Tijd maakt niet gelukkig, het gaat erom wat je ermee doet.

Sandra Groot

Posted in Artikel | Leave a comment

Hoofdluis

In de voor veel ouders bekende boeken “oei, ik groei“ van Frans Plooij is veel informatie te vinden over de ontwikkeling van je baby. Wat betreft het ontwikkelingsstadium na de melktanden tot de puberteit val ik in een soort zwart gat. Daarover maak ik lijstjes, wie weet kan ik er andere ouders nog van dienst mee zijn. In de top tien van “had ik dat maar geweten“ in de categorie kinderen van 4 tot 8 jaar staat op nummer èèn zwemles, op nummer twee verjaardagspartijtje (van je eigen kind) en op nummer drie hoofdluis. Laatst zei mijn dochter achteloos “mam, het jeukt zo op mijn hoofd.“ NEE!! Het krioelde van de luizen. Mijn hoofd begon ook te jeuken, dat is psychisch dacht ik, denken aan luizen op je hoofd doet je krabben. Maar nee, mijn hoofd was inmiddels ook een gezellig onderonsje geworden van deze parasieten. Bij de drogist kijkt de medewerkster mij vol medeleven aan. Het is niet voor mezelf hoor, zeg ik enigzins beschaamd. Achter mij bij de kassa staat een moeder van school. Zou zij hebben gezien dat ik luizeshampoo heb gekocht? De taboe op luizen is allang verleden tijd maar ik vind het toch een genant moment. Mijn dochter, de dierenvriend, vertelt vol trots aan iedereen die het horen wil dat zij luizen heeft en mama ook. Na twee keer mijn haar gewassen te hebben ontstaat er een vreselijke allergische reactie op mijn hoofdhuid en weet ik niet of de voortdurende jeuk van de allergie is of dat de luizen de dood ontsprongen zijn. Ik heb drie dagen geen jas om aan te trekken, mijn wasmachine draait overuren en mijn vriezer ligt vol met haarborstels, knuffels en poppen. Op mijn volgende lijstje “had ik dat maar geweten“ in de categorie 8 tot 12 jaar kan ik ongetwijfeld weer genoeg nieuwe items toevoegen maar hoofdluis blijft met stip op de derde plaats.

Posted in Artikel | 1 Comment

Verbouwen

In december 2007 begon mijn man met de verbouwing van ons oude huis. Met in ons achterhoofd de verkoop van dit huis zou het voor de verkoopprijs gunstiger zijn eerst het een en ander te renoveren. Tijdens deze verbouwing bivakeerden mijn man en ik met twee kinderen en een hond in het schuurtje achter ons huis voor ongeveer drie maanden. In 2009 kochten wij ons huidige huis met voormalig winkelpand in Bergen. Het bestaande huisje hebben wij binnen zeven weken bewoonbaar gemaakt zodat wij konden verhuizen. Daarna is mijn man begonnen aan de winkel met als doel daar uiteindelijk in te gaan wonen. Wij doen zoveel mogelijk zelf ‘s avonds en in het weekend. Naast de drukke werkzaamheden van een eigen zaak en de kinderen, die ik niet tekort wil doen, valt dit niet mee. Als uiteindelijk de schilder de deur achter zich dichttrekt voel ik mij moe. Na anderhalf jaar ben ik opeens alleen thuis overdag, hoef voor niemand koffie te zetten. De verbouwing is klaar, nu alleen nog schoonmaken en inrichten maar ik ben er niet blij mee. Ik kan niet meer, ik wil niet weer met mijn keukenspullen slepen en alles een plaats geven. Ik wil geen kamers schoonmaken en inrichten, ik ben uitgeput. Het liefst wil ik in het oude huisje blijven. De chaos in mijn hoofd vind ik terug in de kasten, in de keuken, het speelgoed van de kinderen. Niets is meer duidelijk, alles ligt door elkaar. Wil ik straks van mijn nieuwe huis genieten dan moet alles eerst worden opgeruimd maar ik ben zo moe. Een stem klinkt onophoudelijk in mijn hoofd, “nog even maar Sandra, je bent er bijna, komop flink zijn.“ Langzaam begin ik een voor een met de slaapkamers, het speelgoed sorteer ik, kleding zoek ik uit voor mijn kasten en de rest voor derde wereld. Vuilniszakken vol gooi ik weg, hoe leger mijn huis hoe leger het in mijn hoofd wordt. De keuken bewaar ik voor het laatst, ik koop mooie nieuwe pannen voor mijn fornuis. Ze glanzen, net als mijn keuken. De geur van nieuw en verf is nog aanwezig, stof verdwijnt en langzaam krijgt ook mijn leven weer glans.

Posted in Artikel | 1 Comment